Muzykoterapia

Muzyka działa na struktury mózgu, a poszczególne utwory są jak recepty. Poddanie się tempu muzyki jest początkiem panowania nad emocjami.

Uczestnictwo w zajęciach z muzykoterapii daje:

  • świadomość ciała,
  • świadomość społeczną,
  • doświadczenie osobiste i wspólnotowe,
  • programowanie ruchu przez tekst,
  • ćwiczenie plastyczność zachowań,
  • możliwość wyrażania siebie,
  • wzbudzenie motywacji do działania,
  • odreagowanie napięcia,
  • odczuwanie przyjemności,
  • zdjęcie poczucia wstydu (np. z powodu niepełnosprawności),
  • przekształcenie ruchu chaotycznego w uporządkowany i miarowy,
  • aktywowanie pamięci sekwencyjnej,
  • uczenie oczekiwania na działanie odroczone,
  • uczenie akceptacji innych,
  • kształtowanie orientacji w przestrzeni,
  • poprawę koordynacji słuchowo-ruchowej,
  • ćwiczenie koncentracji uwagi.

Podczas zajęć z muzykoterapii z osobami niepełnosprawnymi wykorzystywane są proste instrumenty muzyczne takie jak: bębenki, talerze, trójkąty, grzechotki, flety, cymbałki, kastaniety, itp. Terapeuta przy akompaniamencie gitary klasycznej wykonuje wraz z uczestnikami terapii popularne piosenki, organizuje gry i zabawy muzyczne, które sprawiają dużo radości.

muzykoterapia1.jpgmuzykoterapia3.JPGmuzykoterapia2.jpg

Niewątpliwą atrakcją zajęć jest wykorzystywanie w terapii bębna afrykańskiego, na którym prowadzący wybija rytmy proste, dwu lub czterotaktowe, które wpływają na synchronizację ośrodków mózgowych. Własnoręczne odtwarzanie określonych rytmów przez dzieci poprawia koordynacje półkul mózgowych.

Muzykoterapia grupowa ugruntowuje poczucie własnej tożsamości i rozładowuje trudne stany emocjonalne, poprawia interakcje z rówieśnikami, dodaje śmiałości, otwartości. Pomimo różnych deficytów, nie ulega wątpliwość, że osoby niepełnosprawne, w tym upośledzone umysłowo, zdolne są do wyrażania siebie.